<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
		>
<channel>
	<title>Reacties op: Kunst Schrijft Geschiedenis</title>
	<atom:link href="http://www.aelderhooghekunsten.nl/weblog/?feed=rss2&#038;page_id=3" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://www.aelderhooghekunsten.nl/weblog</link>
	<description>Een project van Aelder Hooghe Kunsten</description>
	<lastBuildDate>Wed, 19 Oct 2011 17:20:12 +0000</lastBuildDate>
	<generator>http://wordpress.org/?v=2.9.2</generator>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
		<item>
		<title>Door: Esther Toxopeus</title>
		<link>http://www.aelderhooghekunsten.nl/weblog?cpage=1#comment-20690</link>
		<dc:creator>Esther Toxopeus</dc:creator>
		<pubDate>Wed, 19 Oct 2011 17:20:12 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.aelderhooghekunsten.nl/weblog/?page_id=3#comment-20690</guid>
		<description>Het beeld heeft hier nu een half jaar gestaan, en we hebben een nieuwe plek gevonden voor het beeld. Het gaat naar het Muzeeaquarium in Delfzijl. Onze expositie &quot;van Lauwerzee tot Dollard&quot; verhuist in zijn geheel naar Delfzijl en het beeld gaat mee. We hopen dat het daar net zo&#039;n mooi plekje krijgt als bij ons.</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Het beeld heeft hier nu een half jaar gestaan, en we hebben een nieuwe plek gevonden voor het beeld. Het gaat naar het Muzeeaquarium in Delfzijl. Onze expositie &#8220;van Lauwerzee tot Dollard&#8221; verhuist in zijn geheel naar Delfzijl en het beeld gaat mee. We hopen dat het daar net zo&#8217;n mooi plekje krijgt als bij ons.</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Door: Jorge</title>
		<link>http://www.aelderhooghekunsten.nl/weblog?cpage=1#comment-20670</link>
		<dc:creator>Jorge</dc:creator>
		<pubDate>Mon, 10 Oct 2011 01:37:49 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.aelderhooghekunsten.nl/weblog/?page_id=3#comment-20670</guid>
		<description>&lt;i&gt;.Hoe een reizend beeld ten onder kan gaan. In maart werd ik benaderd om het reizende beeld in ontvangst te nemen.  Met het idee deze in mijn galerie Dudui in Buenos Aires tentoon te stellen.  Op 22 juli keek in mijn hotmail account, het account wat ik alleen gebruik als ik om het buitenland ben en zag dat het beeld in Buenos Aires gearriveerd was. Direct een mailtje gestuurd naar DHL dat ik het 17 augustus direct zou ophalen. Buenos Aires is een enorme Stad, Om van mijn huis naar het DHL kantoor te komen duurt ongeveer 50 minuten al je geen file hebt. Het DHL kantoor is niet wat je je direct bij DHL zou voorstellen. Het zit in een kleine winkelruimte samen Western Union wat door veel buitenlanders wordt gebruik om geld te versturen. Ik trek een nummertje en neem plaats op een van de stoelen, er zijn vier loketten, twee voor DHL en de rest van de ruimte is gevuld met stoelen om te wachten. Uiteindelijk ben ik  aan de buurt, ik lever mijn ontvangen papier in en moet 72 dollar betalen en ontvang veel meer papier terug hiermee moet ik naar het vliegveld moet buiten de stad.  Onder tussen bekijk ik de fantastische van deur tot deur aanbieden en vraag me af waarom mijn beeld hier buiten valt. Het antwoord is kort en duidelijk kunst is bedreigend en staat op dezelfde hoogte als gevaarlijke stoffen om het land binnen te mogen komen. Na het bestuderen van de papier wordt het me duidelijk waarom ik op deze manier behandeld wordt. Er staat een waarde in gevuld van 900 dollar bij dit bedrag staat de douane klaar voor een feestje. Ik graaf mijn hersens af of ik nog niet iemand ken bij de douane. Mijn vriendin die naast me in de auto zit weet iemand . We bellen meteen even en nog voor we op het vliegveld zijn worden we terug gebeld dat we naar Maxi moeten vragen en dat die het wel voor 200 pesos ongeveer 40euro wil afhandelen. Anders zouden we het officieel moeten invoeren en dan ben je dagen bezig en een heleboel geld extra kwijt.  Ondertussen worden we allebei steeds benieuwder hoe het beeld er nu in werkelijkheid uit ziet. Gelukkig is het niet moeilijk te vinden en manoeuvreer ik mijn kleine autootje tussen alle grote vrachtwagens door en kom ik bij een loket waar ik uit kan leggen dat ik mijn beeld zelf op wil halen. Er wordt mij de weg naar DHL gewezen en mijn vriendin mag niet mee en blijft bij de auto die ook niet mee mag achter. Ik kom aan bij de vrachthal van DHL waar allemaal professionals hun stukken staan op te halen. Ik laat me papieren bij het eerste loket zien en daar wordt me verteld ongeveer 3000 pesos te betalen omdat het zolang gestaan heeft, dit is 600 euro en deze heb ik niet bij me. Ik pak mijn papieren terug en vraag naar Maxi , drie maxi verder blijkt er geen te zijn, die me kan helpen. Ik bel de vriendin van mijn vriendin en spreken of dat ik bij de ingang op haar Maxi ga wachten. Na 20 minuten komt er een jongen aan , die zich Maxi noemt maar in werkelijkheid Juan heet . Hij neemt me papieren mee en vraagt mijn paspoort ik zoek me rot maar kan mijn paspoort niet vinden. Wel een goede want op deze kan ik bewijzen dat ik niet in het land was. Verder leg ik hem uit dat het een kado is en dat er alleen een waarde is in gevuld om de mensen er voorzichtig mee te laten om gaan. Hij gaat kijken wat er mogelijk is en belt als ik het kan ophalen.  Op de terug weg sta ik in de file en de telefoon gaat niet. De volgende dag bel ik Juan alias Maxi en hij legt me uit dat de man aan het loket  de papieren wil veranderen voor 450 dollar en daarna moet ik hem en nog een ander betalen. Voor hem is het nu ook geen 200 pesos meer maar de pesos zijn verandert in dollares. . Welkom thuis dacht ik  en dacht aan de keren dat ik een pakketje lekkers besteld had en bij dezelfde douane, maar dan in de stad, bijna zat te kwijlen omdat ik het zo graag wilde hebben en uiteindelijk 200 euro betaalde en met een potje pindakaas en pakje hagelslag  blij in de Metro zat. Bij thuis komst bedacht ik me dat ik voor dat geld vijf keer uit eten kon gaan in de beste restaurants van de stad en besloot hier niet meer aan mee te doen. Ik ben het zat en bel Joke op die me het beeld heeft op gestuurd. Of zij niet iets kan regelen met DHL in Nederland.  Wat doe je als iets vast zit dan bel je de Ambassade en  dat deed Joke ook. Helaas konden die hierin in niets betekenen. De directeur van DHL was netop vakantie. Uit eindelijk heeft Joke bericht gehad dat het beeld niet kan worden terug gestuurd maar vernietigd gaat worden. Ik heb nog gevraagd of het beeld mocht zien maar ook daar wilde ze geen medewerking aangeven. Het beeld heeft Argentinië gehaald maar is niet verder gekomen. De Argentijnen zijn kunstminnende mensen en Buenos Aires is een stad met heel veel bijzonder theater, musea en galeries. De douane is alleen verschrikkelijk. Un abrazo fuerte Coen&lt;/i&gt;
+1</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p><i>.Hoe een reizend beeld ten onder kan gaan. In maart werd ik benaderd om het reizende beeld in ontvangst te nemen.  Met het idee deze in mijn galerie Dudui in Buenos Aires tentoon te stellen.  Op 22 juli keek in mijn hotmail account, het account wat ik alleen gebruik als ik om het buitenland ben en zag dat het beeld in Buenos Aires gearriveerd was. Direct een mailtje gestuurd naar DHL dat ik het 17 augustus direct zou ophalen. Buenos Aires is een enorme Stad, Om van mijn huis naar het DHL kantoor te komen duurt ongeveer 50 minuten al je geen file hebt. Het DHL kantoor is niet wat je je direct bij DHL zou voorstellen. Het zit in een kleine winkelruimte samen Western Union wat door veel buitenlanders wordt gebruik om geld te versturen. Ik trek een nummertje en neem plaats op een van de stoelen, er zijn vier loketten, twee voor DHL en de rest van de ruimte is gevuld met stoelen om te wachten. Uiteindelijk ben ik  aan de buurt, ik lever mijn ontvangen papier in en moet 72 dollar betalen en ontvang veel meer papier terug hiermee moet ik naar het vliegveld moet buiten de stad.  Onder tussen bekijk ik de fantastische van deur tot deur aanbieden en vraag me af waarom mijn beeld hier buiten valt. Het antwoord is kort en duidelijk kunst is bedreigend en staat op dezelfde hoogte als gevaarlijke stoffen om het land binnen te mogen komen. Na het bestuderen van de papier wordt het me duidelijk waarom ik op deze manier behandeld wordt. Er staat een waarde in gevuld van 900 dollar bij dit bedrag staat de douane klaar voor een feestje. Ik graaf mijn hersens af of ik nog niet iemand ken bij de douane. Mijn vriendin die naast me in de auto zit weet iemand . We bellen meteen even en nog voor we op het vliegveld zijn worden we terug gebeld dat we naar Maxi moeten vragen en dat die het wel voor 200 pesos ongeveer 40euro wil afhandelen. Anders zouden we het officieel moeten invoeren en dan ben je dagen bezig en een heleboel geld extra kwijt.  Ondertussen worden we allebei steeds benieuwder hoe het beeld er nu in werkelijkheid uit ziet. Gelukkig is het niet moeilijk te vinden en manoeuvreer ik mijn kleine autootje tussen alle grote vrachtwagens door en kom ik bij een loket waar ik uit kan leggen dat ik mijn beeld zelf op wil halen. Er wordt mij de weg naar DHL gewezen en mijn vriendin mag niet mee en blijft bij de auto die ook niet mee mag achter. Ik kom aan bij de vrachthal van DHL waar allemaal professionals hun stukken staan op te halen. Ik laat me papieren bij het eerste loket zien en daar wordt me verteld ongeveer 3000 pesos te betalen omdat het zolang gestaan heeft, dit is 600 euro en deze heb ik niet bij me. Ik pak mijn papieren terug en vraag naar Maxi , drie maxi verder blijkt er geen te zijn, die me kan helpen. Ik bel de vriendin van mijn vriendin en spreken of dat ik bij de ingang op haar Maxi ga wachten. Na 20 minuten komt er een jongen aan , die zich Maxi noemt maar in werkelijkheid Juan heet . Hij neemt me papieren mee en vraagt mijn paspoort ik zoek me rot maar kan mijn paspoort niet vinden. Wel een goede want op deze kan ik bewijzen dat ik niet in het land was. Verder leg ik hem uit dat het een kado is en dat er alleen een waarde is in gevuld om de mensen er voorzichtig mee te laten om gaan. Hij gaat kijken wat er mogelijk is en belt als ik het kan ophalen.  Op de terug weg sta ik in de file en de telefoon gaat niet. De volgende dag bel ik Juan alias Maxi en hij legt me uit dat de man aan het loket  de papieren wil veranderen voor 450 dollar en daarna moet ik hem en nog een ander betalen. Voor hem is het nu ook geen 200 pesos meer maar de pesos zijn verandert in dollares. . Welkom thuis dacht ik  en dacht aan de keren dat ik een pakketje lekkers besteld had en bij dezelfde douane, maar dan in de stad, bijna zat te kwijlen omdat ik het zo graag wilde hebben en uiteindelijk 200 euro betaalde en met een potje pindakaas en pakje hagelslag  blij in de Metro zat. Bij thuis komst bedacht ik me dat ik voor dat geld vijf keer uit eten kon gaan in de beste restaurants van de stad en besloot hier niet meer aan mee te doen. Ik ben het zat en bel Joke op die me het beeld heeft op gestuurd. Of zij niet iets kan regelen met DHL in Nederland.  Wat doe je als iets vast zit dan bel je de Ambassade en  dat deed Joke ook. Helaas konden die hierin in niets betekenen. De directeur van DHL was netop vakantie. Uit eindelijk heeft Joke bericht gehad dat het beeld niet kan worden terug gestuurd maar vernietigd gaat worden. Ik heb nog gevraagd of het beeld mocht zien maar ook daar wilde ze geen medewerking aangeven. Het beeld heeft Argentinië gehaald maar is niet verder gekomen. De Argentijnen zijn kunstminnende mensen en Buenos Aires is een stad met heel veel bijzonder theater, musea en galeries. De douane is alleen verschrikkelijk. Un abrazo fuerte Coen</i><br />
+1</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Door: Coen Meischke</title>
		<link>http://www.aelderhooghekunsten.nl/weblog?cpage=1#comment-20649</link>
		<dc:creator>Coen Meischke</dc:creator>
		<pubDate>Fri, 30 Sep 2011 12:28:56 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.aelderhooghekunsten.nl/weblog/?page_id=3#comment-20649</guid>
		<description>.Hoe een reizend beeld ten onder kan gaan. In maart werd ik benaderd om het reizende beeld in ontvangst te nemen.  Met het idee deze in mijn galerie Dudui in Buenos Aires tentoon te stellen.  Op 22 juli keek in mijn hotmail account, het account wat ik alleen gebruik als ik om het buitenland ben en zag dat het beeld in Buenos Aires gearriveerd was. Direct een mailtje gestuurd naar DHL dat ik het 17 augustus direct zou ophalen. Buenos Aires is een enorme Stad, Om van mijn huis naar het DHL kantoor te komen duurt ongeveer 50 minuten al je geen file hebt. Het DHL kantoor is niet wat je je direct bij DHL zou voorstellen. Het zit in een kleine winkelruimte samen Western Union wat door veel buitenlanders wordt gebruik om geld te versturen. Ik trek een nummertje en neem plaats op een van de stoelen, er zijn vier loketten, twee voor DHL en de rest van de ruimte is gevuld met stoelen om te wachten. Uiteindelijk ben ik  aan de buurt, ik lever mijn ontvangen papier in en moet 72 dollar betalen en ontvang veel meer papier terug hiermee moet ik naar het vliegveld moet buiten de stad.  Onder tussen bekijk ik de fantastische van deur tot deur aanbieden en vraag me af waarom mijn beeld hier buiten valt. Het antwoord is kort en duidelijk kunst is bedreigend en staat op dezelfde hoogte als gevaarlijke stoffen om het land binnen te mogen komen. Na het bestuderen van de papier wordt het me duidelijk waarom ik op deze manier behandeld wordt. Er staat een waarde in gevuld van 900 dollar bij dit bedrag staat de douane klaar voor een feestje. Ik graaf mijn hersens af of ik nog niet iemand ken bij de douane. Mijn vriendin die naast me in de auto zit weet iemand . We bellen meteen even en nog voor we op het vliegveld zijn worden we terug gebeld dat we naar Maxi moeten vragen en dat die het wel voor 200 pesos ongeveer 40euro wil afhandelen. Anders zouden we het officieel moeten invoeren en dan ben je dagen bezig en een heleboel geld extra kwijt.  Ondertussen worden we allebei steeds benieuwder hoe het beeld er nu in werkelijkheid uit ziet. Gelukkig is het niet moeilijk te vinden en manoeuvreer ik mijn kleine autootje tussen alle grote vrachtwagens door en kom ik bij een loket waar ik uit kan leggen dat ik mijn beeld zelf op wil halen. Er wordt mij de weg naar DHL gewezen en mijn vriendin mag niet mee en blijft bij de auto die ook niet mee mag achter. Ik kom aan bij de vrachthal van DHL waar allemaal professionals hun stukken staan op te halen. Ik laat me papieren bij het eerste loket zien en daar wordt me verteld ongeveer 3000 pesos te betalen omdat het zolang gestaan heeft, dit is 600 euro en deze heb ik niet bij me. Ik pak mijn papieren terug en vraag naar Maxi , drie maxi verder blijkt er geen te zijn, die me kan helpen. Ik bel de vriendin van mijn vriendin en spreken of dat ik bij de ingang op haar Maxi ga wachten. Na 20 minuten komt er een jongen aan , die zich Maxi noemt maar in werkelijkheid Juan heet . Hij neemt me papieren mee en vraagt mijn paspoort ik zoek me rot maar kan mijn paspoort niet vinden. Wel een goede want op deze kan ik bewijzen dat ik niet in het land was. Verder leg ik hem uit dat het een kado is en dat er alleen een waarde is in gevuld om de mensen er voorzichtig mee te laten om gaan. Hij gaat kijken wat er mogelijk is en belt als ik het kan ophalen.  Op de terug weg sta ik in de file en de telefoon gaat niet. De volgende dag bel ik Juan alias Maxi en hij legt me uit dat de man aan het loket  de papieren wil veranderen voor 450 dollar en daarna moet ik hem en nog een ander betalen. Voor hem is het nu ook geen 200 pesos meer maar de pesos zijn verandert in dollares. . Welkom thuis dacht ik  en dacht aan de keren dat ik een pakketje lekkers besteld had en bij dezelfde douane, maar dan in de stad, bijna zat te kwijlen omdat ik het zo graag wilde hebben en uiteindelijk 200 euro betaalde en met een potje pindakaas en pakje hagelslag  blij in de Metro zat. Bij thuis komst bedacht ik me dat ik voor dat geld vijf keer uit eten kon gaan in de beste restaurants van de stad en besloot hier niet meer aan mee te doen. Ik ben het zat en bel Joke op die me het beeld heeft op gestuurd. Of zij niet iets kan regelen met DHL in Nederland.  Wat doe je als iets vast zit dan bel je de Ambassade en  dat deed Joke ook. Helaas konden die hierin in niets betekenen. De directeur van DHL was netop vakantie. Uit eindelijk heeft Joke bericht gehad dat het beeld niet kan worden terug gestuurd maar vernietigd gaat worden. Ik heb nog gevraagd of het beeld mocht zien maar ook daar wilde ze geen medewerking aangeven. Het beeld heeft Argentinië gehaald maar is niet verder gekomen. De Argentijnen zijn kunstminnende mensen en Buenos Aires is een stad met heel veel bijzonder theater, musea en galeries. De douane is alleen verschrikkelijk. Un abrazo fuerte Coen</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>.Hoe een reizend beeld ten onder kan gaan. In maart werd ik benaderd om het reizende beeld in ontvangst te nemen.  Met het idee deze in mijn galerie Dudui in Buenos Aires tentoon te stellen.  Op 22 juli keek in mijn hotmail account, het account wat ik alleen gebruik als ik om het buitenland ben en zag dat het beeld in Buenos Aires gearriveerd was. Direct een mailtje gestuurd naar DHL dat ik het 17 augustus direct zou ophalen. Buenos Aires is een enorme Stad, Om van mijn huis naar het DHL kantoor te komen duurt ongeveer 50 minuten al je geen file hebt. Het DHL kantoor is niet wat je je direct bij DHL zou voorstellen. Het zit in een kleine winkelruimte samen Western Union wat door veel buitenlanders wordt gebruik om geld te versturen. Ik trek een nummertje en neem plaats op een van de stoelen, er zijn vier loketten, twee voor DHL en de rest van de ruimte is gevuld met stoelen om te wachten. Uiteindelijk ben ik  aan de buurt, ik lever mijn ontvangen papier in en moet 72 dollar betalen en ontvang veel meer papier terug hiermee moet ik naar het vliegveld moet buiten de stad.  Onder tussen bekijk ik de fantastische van deur tot deur aanbieden en vraag me af waarom mijn beeld hier buiten valt. Het antwoord is kort en duidelijk kunst is bedreigend en staat op dezelfde hoogte als gevaarlijke stoffen om het land binnen te mogen komen. Na het bestuderen van de papier wordt het me duidelijk waarom ik op deze manier behandeld wordt. Er staat een waarde in gevuld van 900 dollar bij dit bedrag staat de douane klaar voor een feestje. Ik graaf mijn hersens af of ik nog niet iemand ken bij de douane. Mijn vriendin die naast me in de auto zit weet iemand . We bellen meteen even en nog voor we op het vliegveld zijn worden we terug gebeld dat we naar Maxi moeten vragen en dat die het wel voor 200 pesos ongeveer 40euro wil afhandelen. Anders zouden we het officieel moeten invoeren en dan ben je dagen bezig en een heleboel geld extra kwijt.  Ondertussen worden we allebei steeds benieuwder hoe het beeld er nu in werkelijkheid uit ziet. Gelukkig is het niet moeilijk te vinden en manoeuvreer ik mijn kleine autootje tussen alle grote vrachtwagens door en kom ik bij een loket waar ik uit kan leggen dat ik mijn beeld zelf op wil halen. Er wordt mij de weg naar DHL gewezen en mijn vriendin mag niet mee en blijft bij de auto die ook niet mee mag achter. Ik kom aan bij de vrachthal van DHL waar allemaal professionals hun stukken staan op te halen. Ik laat me papieren bij het eerste loket zien en daar wordt me verteld ongeveer 3000 pesos te betalen omdat het zolang gestaan heeft, dit is 600 euro en deze heb ik niet bij me. Ik pak mijn papieren terug en vraag naar Maxi , drie maxi verder blijkt er geen te zijn, die me kan helpen. Ik bel de vriendin van mijn vriendin en spreken of dat ik bij de ingang op haar Maxi ga wachten. Na 20 minuten komt er een jongen aan , die zich Maxi noemt maar in werkelijkheid Juan heet . Hij neemt me papieren mee en vraagt mijn paspoort ik zoek me rot maar kan mijn paspoort niet vinden. Wel een goede want op deze kan ik bewijzen dat ik niet in het land was. Verder leg ik hem uit dat het een kado is en dat er alleen een waarde is in gevuld om de mensen er voorzichtig mee te laten om gaan. Hij gaat kijken wat er mogelijk is en belt als ik het kan ophalen.  Op de terug weg sta ik in de file en de telefoon gaat niet. De volgende dag bel ik Juan alias Maxi en hij legt me uit dat de man aan het loket  de papieren wil veranderen voor 450 dollar en daarna moet ik hem en nog een ander betalen. Voor hem is het nu ook geen 200 pesos meer maar de pesos zijn verandert in dollares. . Welkom thuis dacht ik  en dacht aan de keren dat ik een pakketje lekkers besteld had en bij dezelfde douane, maar dan in de stad, bijna zat te kwijlen omdat ik het zo graag wilde hebben en uiteindelijk 200 euro betaalde en met een potje pindakaas en pakje hagelslag  blij in de Metro zat. Bij thuis komst bedacht ik me dat ik voor dat geld vijf keer uit eten kon gaan in de beste restaurants van de stad en besloot hier niet meer aan mee te doen. Ik ben het zat en bel Joke op die me het beeld heeft op gestuurd. Of zij niet iets kan regelen met DHL in Nederland.  Wat doe je als iets vast zit dan bel je de Ambassade en  dat deed Joke ook. Helaas konden die hierin in niets betekenen. De directeur van DHL was netop vakantie. Uit eindelijk heeft Joke bericht gehad dat het beeld niet kan worden terug gestuurd maar vernietigd gaat worden. Ik heb nog gevraagd of het beeld mocht zien maar ook daar wilde ze geen medewerking aangeven. Het beeld heeft Argentinië gehaald maar is niet verder gekomen. De Argentijnen zijn kunstminnende mensen en Buenos Aires is een stad met heel veel bijzonder theater, musea en galeries. De douane is alleen verschrikkelijk. Un abrazo fuerte Coen</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Door: Coen Meischke</title>
		<link>http://www.aelderhooghekunsten.nl/weblog?cpage=1#comment-20648</link>
		<dc:creator>Coen Meischke</dc:creator>
		<pubDate>Fri, 30 Sep 2011 12:27:09 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.aelderhooghekunsten.nl/weblog/?page_id=3#comment-20648</guid>
		<description>. Welkom thuis dacht ik en met een nutteloos gevoel keerde ik weer huiswaarts en dacht aan de keren dat ik een pakketje lekkers besteld had en bij dezelfde douane bijna zat te kwijlen omdat ik het zo graag wilde hebben en uiteindelijk 200 euro betaalde en met een potje pindakaas en pakje hagelslag  blij in de Metro zat. Bij thuis komst bedacht ik me dat ik voor dat geld vijf keer uit eten kon in de beste restaurants van de stad en besloot hier niet meer aan mee te doen.</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>. Welkom thuis dacht ik en met een nutteloos gevoel keerde ik weer huiswaarts en dacht aan de keren dat ik een pakketje lekkers besteld had en bij dezelfde douane bijna zat te kwijlen omdat ik het zo graag wilde hebben en uiteindelijk 200 euro betaalde en met een potje pindakaas en pakje hagelslag  blij in de Metro zat. Bij thuis komst bedacht ik me dat ik voor dat geld vijf keer uit eten kon in de beste restaurants van de stad en besloot hier niet meer aan mee te doen.</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Door: Sara-Roos Dijkstra</title>
		<link>http://www.aelderhooghekunsten.nl/weblog?cpage=1#comment-19995</link>
		<dc:creator>Sara-Roos Dijkstra</dc:creator>
		<pubDate>Tue, 14 Sep 2010 12:08:29 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.aelderhooghekunsten.nl/weblog/?page_id=3#comment-19995</guid>
		<description>Als Marskramer ben ik altijd onderweg.

Lopend met mijn verkoopwaar op mijn rug reis ik de wereld over.

Op 29 augustus 2010 arriveerde ik in het Drentse plaatsje Aalden.

Op de Brink was het een komen en een gaan van mensen. Daar hou ik van, mensen en hun verhalen. Het bleek dat de meeste mensen net terug waren van verre reizen. Gevlogen, gereden en gelopen. Allemaal naar verre oorden om te ontspannen en nieuwe dingen te beleven. Weg van de vertrouwde plek die men thuis noemt. Mooie verhalen over ontmoetingen met nieuwe mensen, over het springen van rotsen in het water en de heerlijkheid van het lezen van een boek zonder gestoord te worden door de mobiele telefoon.

Na dagen en weken reizen verheugd de mens zich weer op thuis. het warme huis en het eigen bed.

De post doorkijken en de foto&#039;s op de pc.
Hoe heerlijk is het dan als de kachel brand en er samen wordt gelachen en terug gedacht aan de mooie belevenissen van de reis.

Ik reis nog even door....

En zal de mensen op mijn weg vertellen over Aalden, waar de mensen samenkomen op de Brink en elkaar vertellen over waar, wanneer en wat. 
IN BLIJVEN BEGINT DE STILTE, IN STILTEHET REIZEN, IN REIZEN HET BLIJVEN.

Groeten, de Marskramer.</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Als Marskramer ben ik altijd onderweg.</p>
<p>Lopend met mijn verkoopwaar op mijn rug reis ik de wereld over.</p>
<p>Op 29 augustus 2010 arriveerde ik in het Drentse plaatsje Aalden.</p>
<p>Op de Brink was het een komen en een gaan van mensen. Daar hou ik van, mensen en hun verhalen. Het bleek dat de meeste mensen net terug waren van verre reizen. Gevlogen, gereden en gelopen. Allemaal naar verre oorden om te ontspannen en nieuwe dingen te beleven. Weg van de vertrouwde plek die men thuis noemt. Mooie verhalen over ontmoetingen met nieuwe mensen, over het springen van rotsen in het water en de heerlijkheid van het lezen van een boek zonder gestoord te worden door de mobiele telefoon.</p>
<p>Na dagen en weken reizen verheugd de mens zich weer op thuis. het warme huis en het eigen bed.</p>
<p>De post doorkijken en de foto&#8217;s op de pc.<br />
Hoe heerlijk is het dan als de kachel brand en er samen wordt gelachen en terug gedacht aan de mooie belevenissen van de reis.</p>
<p>Ik reis nog even door&#8230;.</p>
<p>En zal de mensen op mijn weg vertellen over Aalden, waar de mensen samenkomen op de Brink en elkaar vertellen over waar, wanneer en wat.<br />
IN BLIJVEN BEGINT DE STILTE, IN STILTEHET REIZEN, IN REIZEN HET BLIJVEN.</p>
<p>Groeten, de Marskramer.</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Door: Gemeente Skarsterlân</title>
		<link>http://www.aelderhooghekunsten.nl/weblog?cpage=1#comment-19986</link>
		<dc:creator>Gemeente Skarsterlân</dc:creator>
		<pubDate>Wed, 14 Jul 2010 08:20:35 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.aelderhooghekunsten.nl/weblog/?page_id=3#comment-19986</guid>
		<description>10 februari 2010

Wethouder Dirk Hylkema ontvangt kunstwerk &#039;De Hooghe Aelder&#039;

Onder belangstelling van de kunstenaar Nico Kamberg en dichteres Josee Algra heeft wethouder Dirk Hylkema het kunstwerk &#039;De Hooghe Aelder&#039; in ontvangst genomen van collega wethouder en zus Siepie Hylkema. Zo is het kunstwerk verhuisd van Damwoude naar Joure. Een reizend kunstwerk, een van de negen replica&#039;s van het origineel wat op de Brink in Aalden staat.

Hylkema noemde het in zijn toespraak een geweldig idee om het kunstwerk, wat reizen symboliseert, ook echt te laten reizen.
De vraag is of kunst en Hylkema samengaan, want in het verleden is hij een aantal keren in de pers geweest waarin menigeen zich afvroeg of hij wel wat met kunst heeft.

Zelf is hij er van overtuigd dat hij van kunst houdt, vooral figuratieve kunst zoals het beeldje in de Midstraat bij de Jouster Tour spreekt hem aan. Zodra echter de kunst abstract wordt slaat de twijfel toe, omdat hij vaak niet weet wat het voorstelt en zich afvraagt of het nu mooi of lelijk is. Daarom is Hylkema geinteresseerd in het verhaal bij het kunstwerk: &quot;Zodra je het verhaal kent en de symboliek weet, dan wordt het kunstwerk opeens mooier.&quot;

Dit is ook van toepassing op het kunstwerk &#039;De Hooghe Aelder&#039;. De vier pijlvormige staanders wijzen de wereld in, de glazen kolom symboliseert het water en de zeeën waarover de reis kan voeren. De blauwe top is de ruimte en de tijd. Het lood boven is zwaar, aards en duidt op de plaats om tijdelijk halt te houden. De zwerfkei staat voor reizen en blijven.

De symboliek van het reizen komt ook tot uiting in de verplaatsing van het kunstwerk van Aalden naar Zeewolde en vervolgens van Damwoude naar Joure. Dit reizen wordt ondersteunt met het gedicht van Josee Agra wat op het kunstwerk staat: &quot;In blijven begint de stilte, in stilte het reizen, in reizen het blijven.&quot;

Wethouder Dirk Hylkema heeft met plezier het kunstwerk in ontvangst genomen van zijn zus Siepie en heeft zijn toespraak afgesloten met een gedicht waarbij hij Josee Agra als voorbeeld heeft genomen:

&quot;In ontvangen begint de tentoonstelling, in kijken het genieten, in doorgeven het delen met anderen.&quot;</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>10 februari 2010</p>
<p>Wethouder Dirk Hylkema ontvangt kunstwerk &#8216;De Hooghe Aelder&#8217;</p>
<p>Onder belangstelling van de kunstenaar Nico Kamberg en dichteres Josee Algra heeft wethouder Dirk Hylkema het kunstwerk &#8216;De Hooghe Aelder&#8217; in ontvangst genomen van collega wethouder en zus Siepie Hylkema. Zo is het kunstwerk verhuisd van Damwoude naar Joure. Een reizend kunstwerk, een van de negen replica&#8217;s van het origineel wat op de Brink in Aalden staat.</p>
<p>Hylkema noemde het in zijn toespraak een geweldig idee om het kunstwerk, wat reizen symboliseert, ook echt te laten reizen.<br />
De vraag is of kunst en Hylkema samengaan, want in het verleden is hij een aantal keren in de pers geweest waarin menigeen zich afvroeg of hij wel wat met kunst heeft.</p>
<p>Zelf is hij er van overtuigd dat hij van kunst houdt, vooral figuratieve kunst zoals het beeldje in de Midstraat bij de Jouster Tour spreekt hem aan. Zodra echter de kunst abstract wordt slaat de twijfel toe, omdat hij vaak niet weet wat het voorstelt en zich afvraagt of het nu mooi of lelijk is. Daarom is Hylkema geinteresseerd in het verhaal bij het kunstwerk: &#8220;Zodra je het verhaal kent en de symboliek weet, dan wordt het kunstwerk opeens mooier.&#8221;</p>
<p>Dit is ook van toepassing op het kunstwerk &#8216;De Hooghe Aelder&#8217;. De vier pijlvormige staanders wijzen de wereld in, de glazen kolom symboliseert het water en de zeeën waarover de reis kan voeren. De blauwe top is de ruimte en de tijd. Het lood boven is zwaar, aards en duidt op de plaats om tijdelijk halt te houden. De zwerfkei staat voor reizen en blijven.</p>
<p>De symboliek van het reizen komt ook tot uiting in de verplaatsing van het kunstwerk van Aalden naar Zeewolde en vervolgens van Damwoude naar Joure. Dit reizen wordt ondersteunt met het gedicht van Josee Agra wat op het kunstwerk staat: &#8220;In blijven begint de stilte, in stilte het reizen, in reizen het blijven.&#8221;</p>
<p>Wethouder Dirk Hylkema heeft met plezier het kunstwerk in ontvangst genomen van zijn zus Siepie en heeft zijn toespraak afgesloten met een gedicht waarbij hij Josee Agra als voorbeeld heeft genomen:</p>
<p>&#8220;In ontvangen begint de tentoonstelling, in kijken het genieten, in doorgeven het delen met anderen.&#8221;</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Door: BERT STIEKEMA</title>
		<link>http://www.aelderhooghekunsten.nl/weblog?cpage=1#comment-19959</link>
		<dc:creator>BERT STIEKEMA</dc:creator>
		<pubDate>Thu, 10 Jun 2010 07:51:04 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.aelderhooghekunsten.nl/weblog/?page_id=3#comment-19959</guid>
		<description>Ik kom van het hogeland kloosterburen ,en woon nu in delfzijl ,maar ben veel in ezinge geweest omdat het een mooie oudeplek is,de weg ,van het cafe neaar de toren die vind ik het mooist,en het steenhuis achter ezinge,of kasteel?
allersma is de naam geloof ik,daar heeft men nog een keer een film opgenomen \dodenakkers/
was de titel,maar men heeft er nooit veel meer van gezien,wat ik er van gezien heb vond ik wel mooi. Nee maar het is daar een mooie streek ook de andere dorpen daar erg mooi met een lange geschiedenis heel oud ook ,Daar is wel meer uit te halen denk ik .
      Laat nog eens iets van u horen!
    ******heel graag**bert stiekema *delfzijl.</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Ik kom van het hogeland kloosterburen ,en woon nu in delfzijl ,maar ben veel in ezinge geweest omdat het een mooie oudeplek is,de weg ,van het cafe neaar de toren die vind ik het mooist,en het steenhuis achter ezinge,of kasteel?<br />
allersma is de naam geloof ik,daar heeft men nog een keer een film opgenomen \dodenakkers/<br />
was de titel,maar men heeft er nooit veel meer van gezien,wat ik er van gezien heb vond ik wel mooi. Nee maar het is daar een mooie streek ook de andere dorpen daar erg mooi met een lange geschiedenis heel oud ook ,Daar is wel meer uit te halen denk ik .<br />
      Laat nog eens iets van u horen!<br />
    ******heel graag**bert stiekema *delfzijl.</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Door: Marjon Edzes</title>
		<link>http://www.aelderhooghekunsten.nl/weblog?cpage=1#comment-19411</link>
		<dc:creator>Marjon Edzes</dc:creator>
		<pubDate>Fri, 20 Nov 2009 18:45:43 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.aelderhooghekunsten.nl/weblog/?page_id=3#comment-19411</guid>
		<description>20-11-2009
Reizend kunstwerk van burgemeester naar burgemeester
Burgemeester E. Triemstra  van de gemeente Bellingwolde heeft het reizend kunstwerk ‘De hooghe Aelder’ overgedragen aan burgemeester R. Michels van de gemeente Winsum. Het kunstwerk staat opgesteld in museum Wierdenland in Ezinge. 
Het moederkunstwerk, de echte ‘Hooghe Aelder’ staat op de brink in Aalden. Negen replica’s  zijn gedurende vijf jaar op reis. Het project startte op 7 september 2007. De reisverslagen van de beelden zijn te volgen op www.aelderhooghekunsten.nl/weblog
Als na vijf jaar de beelden met hun reisverslagen weer terug zijn in Aalden zal uit al deze verhalen en documentatie het boek &quot;Kunst Schrijft Geschiedenis&quot; worden samengesteld.
Het museum is geopend van dinsdag tot en met vrijdag van 10.00 tot 17.00 uur en op zaterdag en zondag van 13.00 tot 17.00 uur.  Alleen op 1 januari  is het museum gesloten.</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>20-11-2009<br />
Reizend kunstwerk van burgemeester naar burgemeester<br />
Burgemeester E. Triemstra  van de gemeente Bellingwolde heeft het reizend kunstwerk ‘De hooghe Aelder’ overgedragen aan burgemeester R. Michels van de gemeente Winsum. Het kunstwerk staat opgesteld in museum Wierdenland in Ezinge.<br />
Het moederkunstwerk, de echte ‘Hooghe Aelder’ staat op de brink in Aalden. Negen replica’s  zijn gedurende vijf jaar op reis. Het project startte op 7 september 2007. De reisverslagen van de beelden zijn te volgen op <a href="http://www.aelderhooghekunsten.nl/weblog" rel="nofollow">http://www.aelderhooghekunsten.nl/weblog</a><br />
Als na vijf jaar de beelden met hun reisverslagen weer terug zijn in Aalden zal uit al deze verhalen en documentatie het boek &#8220;Kunst Schrijft Geschiedenis&#8221; worden samengesteld.<br />
Het museum is geopend van dinsdag tot en met vrijdag van 10.00 tot 17.00 uur en op zaterdag en zondag van 13.00 tot 17.00 uur.  Alleen op 1 januari  is het museum gesloten.</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Door: Lieuwe Bergstra</title>
		<link>http://www.aelderhooghekunsten.nl/weblog?cpage=1#comment-11512</link>
		<dc:creator>Lieuwe Bergstra</dc:creator>
		<pubDate>Tue, 07 Oct 2008 13:59:54 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.aelderhooghekunsten.nl/weblog/?page_id=3#comment-11512</guid>
		<description>Dag kunstwerk,

Ruim een jaar heb je bij ons in de hal gestaan, terwijl de bedoeling een half jaar was. Ik zal je gaan missen. Je hebt nu een mooie plek gekregen in het prachtig verbouwde gemeentehuis van Heerenveen. Ik hoop dat je daar veel bekijks krijgt. Tot over vier jaar in Aalden.

Lieuwe Bergstra</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Dag kunstwerk,</p>
<p>Ruim een jaar heb je bij ons in de hal gestaan, terwijl de bedoeling een half jaar was. Ik zal je gaan missen. Je hebt nu een mooie plek gekregen in het prachtig verbouwde gemeentehuis van Heerenveen. Ik hoop dat je daar veel bekijks krijgt. Tot over vier jaar in Aalden.</p>
<p>Lieuwe Bergstra</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Door: A.M.H.Bullinga</title>
		<link>http://www.aelderhooghekunsten.nl/weblog?cpage=1#comment-733</link>
		<dc:creator>A.M.H.Bullinga</dc:creator>
		<pubDate>Fri, 20 Jun 2008 12:25:44 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.aelderhooghekunsten.nl/weblog/?page_id=3#comment-733</guid>
		<description>Steen, glas, hout, metaal tot één geheel gemaakt.
Ik blijf kijken en vind het mooi contrasteren met de stoffen quilts die hier momenteel ook hangen. 
Prachtig hoe al die verschillende materialen mensen inspireren tot het maken van zo veel verschillende kunstwerken. Ik heb genoten.</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Steen, glas, hout, metaal tot één geheel gemaakt.<br />
Ik blijf kijken en vind het mooi contrasteren met de stoffen quilts die hier momenteel ook hangen.<br />
Prachtig hoe al die verschillende materialen mensen inspireren tot het maken van zo veel verschillende kunstwerken. Ik heb genoten.</p>
]]></content:encoded>
	</item>
</channel>
</rss>

